{"id":2837,"date":"2014-02-06T13:47:25","date_gmt":"2014-02-06T12:47:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.inktweb.nl\/blog\/?p=2837"},"modified":"2014-04-03T10:34:58","modified_gmt":"2014-04-03T08:34:58","slug":"onze-3d-printer-ervaringen-tot-nu-toe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.inktweb.nl\/blog\/onze-3d-printer-ervaringen-tot-nu-toe\/","title":{"rendered":"Onze 3D-Printer ervaringen tot nu toe"},"content":{"rendered":"

Als bedrijf dat zich specialiseert in de werelden van printers, inkt en papier is het voor ons niet meer dan vanzelfsprekend dat we razend enthousiast waren voor de komst van 3D printers. Niet alleen opent dit een wereld van nieuwe mogelijkheden, maar het geeft ons ook de kans nieuwe kennis op te doen over de vooruitgang in de printtechnieken. Zodoende hebben wij een Kickstarter programma ondersteund voor de ontwikkeling van de Robo3D. Dit is een compleet van de grond af ontworpen en gebouwde printer die precies valt tussen de grote industri\u00eble modellen en de kleine low-budget modellen. Zodra deze machine bij ons binnenkwam, hebben we deze direct op de toonbank gezet en begon het proces van installatie en calibreren van de machine. Hieronder volgen onze eerste indrukken en de uiteindelijke resultaten.<\/p>\n

\"De<\/a>

De Robo3D printer<\/p><\/div>\n

Installatie<\/h2>\n

Het installeren van de Robo3D was, om het simpel te zeggen, raar. Het is een volledig nieuw apparaat met een USB aansluiting, maar voordat deze communiceerde met de computer moest er eerst een driver ge\u00efnstalleerd worden om de USB poort naar een virtuele COM port om te zetten. COM poorten zijn de aansluitingen die bij printers uit de jaren 80 en 90 gebruikt werden, de enorme dikke langwerpige stekkers. Het zal vast een zeer goede reden hebben, maar in de wereld van USB3.0, Glasvezel en Wi-Fi, is het uitzonderlijk raar om een virtuele COM poort te moeten maken voordat de printer door de computer herkend wordt.<\/p>\n

De aanbevolen printsoftware is Repetier-Host. Dit is een programma dat van een 3D ontwerp in STL formaat allemaal lijntjes kan maken en de printer de opdracht kan geven welke route er afgelegd moet worden om het object te printen. Dit wordt gedaan met behulp van de Plug-in Slic3r. De software communiceert geweldig en de printer reageert snel op alle input. Het enige grote nadeel is dat het elke keer opnieuw volledig ingesteld moet worden op een nieuw printertype of een nieuw soort filament. Dit maakt het vervangen van het filament een langdurige klus, hier gaan we later wat dieper op in.<\/p>\n

\"De<\/a>

De printer software – Repetier Host.<\/p><\/div>\n

Calibratie<\/h2>\n

De calibratie van de Robo3D is ook een aardig precies klusje. De machine moet zo ingesteld zijn dat de printkop niet het printbed raakt tijdens het printen, het plastic filament moet er in een keurige constante stroom uitvloeien en niet ophopen in de printkop zelf. Om dit voor elkaar te krijgen, moet de printkop handmatig naar beneden geschroefd worden tot hij een millimeter boven het printbed hangt. Hierna moet een schroef aan de zijkant van de machine naar beneden geschroefd worden, tot deze een sensor raakt die aangeeft dat de printkop niet verder naar beneden kan. Helaas is dit een heel onbetrouwbaar proces door de breedte van de machine. Er zit vaak een te groot verschil in hoogte aan de linkerkant en aan de rechterkant.<\/p>\n

\"Aan<\/a>

Aan de hand van de grote staven met schroefdraad, verhoog of verlaag je de printkop.<\/p><\/div>\n

Filament<\/h2>\n

De bovengenoemde stappen kunnen snel 2 uur innemen. Dit zijn 2 uren van frustratie en ongeduld omdat je graag wil printen, en je je niet bezig wil houden met al deze technische instellingen. Helaas is dit nog niet voorbij, want nu komt veruit het moeilijkste en meest frustrerende onderdeel. Het filament moet in de printkop gestopt worden en deze moet op de juiste temperatuur zijn voor de meest optimale print. Hier volgt een lijst met stappen die ik onderneem als ik het filament ga vervangen.<\/p>\n